Sobota ostatnim dniem terminu

Od wielu lat moja kancelaria publikuje artykuły edukacyjne na tematy prawnicze oraz prowadzi szkolenia z zakresu prawa. Podstawowych aspektem przy prawidłowym prowadzeniu jakiegokolwiek postępowania jest dotrzymywanie terminów procesowych. Pytania odnośnie zasad obliczania terminu pojawiają się cały czas ? na szkoleniach, podczas udzielania przez nas porad prawnych, w korespondencji, którą otrzymujemy. Dlatego poraz kolejny opiszemy zagadnienie obliczania terminów, tym razem jednak zwracając szczególną uwagę na sobotę, czyli dzień co do którego zazwyczaj pojawiają się największe wątpliwości.

Podstawowa zasada prawna w zakresie brzmi, że jeśli koniec terminu przypada na dzień wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień roboczy. Czy więc sobota jest ? czy nie jest dniem wolnym od pracy. Wszystko to zależy od tego ? na potrzeby jakich postępowań termin jest liczony.

Postępowanie administracyjne

Przy obliczaniu terminów na potrzeby postępowań administracyjnych sobotę należy traktować tak, jak dzień ustawowo wolny od pracy. Uznał tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich. To oznacza, że jeśli ostatni dzień terminu na wykonanie czynności w postępowaniu administracyjnym przypadnie w sobotę, to termin automatycznie ulegnie przesunięciu na poniedziałek.

Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Taka zasada odnosząca się do postępowań administracyjnych zawarta jest w art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Problem w tym, że soboty nie zostały wymienione w ustawie o dniach wolnych od pracy. Od wielu lat sobota przestała w praktyce być „dniem powszednim”, a stała się dla większości pracowników dniem wolnym od pracy. Urzędy są w ten dzień zamknięte, w wielu miejscowościach w soboty zamknięte są poczty.

W orzecznictwie sądów administracyjnych pojawiły się rozbieżności, czy sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu tego przepisu. Wprawdzie orzeczenia NSA wiążą tylko sąd, któremu sprawa została przekazana, ale ze względu na rangę NSA, kształtują także linię orzecznictwa sądów wojewódzkich. Dlatego Rzecznik Praw Obywatelskich złożył wniosek o podjęcie przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały mającej na celu wyjaśnienie tej kwestii. Uchwały składu siedmiu sędziów mają wyższą rangę. Jeśli bowiem jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, musi przedstawić powstałe zagadnienie prawne składowi siedmiu sędziów.

NSA w uchwale z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11, podjętej w składzie siedmiu sędziów opowiedział się za stanowiskiem, że sobotę należy traktować jako dzień równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 K.p.a. W uzasadnieniu NSA stwierdził m.in., że nie można wbrew oczywistym faktom – nieczynne w soboty zarówno urzędy organów administracji publicznej, jak i przeważająca większość urzędów pocztowych – utrzymywać, iż istnieje prawnie skuteczna możliwość dla wszystkich uczestników postępowania administracyjnego, dochowania terminu kończącego się właśnie w tym dniu.

Uchwała NSA dotyczy tylko postępowań administracyjnych, a więc np. składania odwołań od decyzji wydanych przez organy administracji.

UWAGA: Uchwała ta nie ma zastosowania do spraw cywilnych.

Kodeks cywilny zawiera przepis dotyczący dni wolnych od pracy niemal identyczny jak w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego (art. 115 K.c.). W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów cywilnych, na gruncie prawa cywilnego sobota jest traktowana tak jak każdy dzień powszedni. Jeśli więc ostatni dzień terminu przypada w sobotę, to nie jest on przesuwany na poniedziałek.

Postępowanie cywilne

Jeśli jest to termin prawa cywilnego (np. termin na zapłatę kontrahentowi, termin wykonania umowy), to obowiązujące przepisy nie dają podstaw do tego, by termin uległ automatycznie przesunięciu na poniedziałek. Sobota pozostaje więc ostatnim dniem terminu. Ta sama zasada obowiązuje w przypadku terminów wyznaczanych przez sądy w sprawach, w których stosuje się Kodeks postępowania cywilnego (np. w sprawach cywilnych, pracowniczych). Jeśli ostatni dzień na dokonanie czynności (np. złożenie odpowiedzi na pozew, sprzeciwu od nakazu zapłaty) przypada w sobotę, to najpóźniej w sobotę należy tej czynności dokonać. Na takim stanowisku stoi Sąd Najwyższy, który stwierdził, że sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 115 Kodeksu cywilnego (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2003 r., sygn. akt III CZP 8/03).

 

Postępowanie podatkowe

Inaczej sobota jest traktowana przez przepisy podatkowe. Z art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) wynika, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem na gruncie Ordynacji podatkowej sobota jest zrównana z dniem ustawowo wolnym od pracy.

Tak więc bardzo ważną kwestią jest ? jakiej sprawy dotyczy upływający w sobotę termin ? i wówczas dopiero możemy ocenić ? czy musimy nasze pismo wysłać jeszcze w sobotę czy możemy ?poczekać? z tym do poniedziałku. Nasza kancelaria zawsze radzi klientom, aby nie czekali do ostatniego dnia terminu, który sobie obliczyli. Sugerujemy dla bezpieczeństwa wcześniejsze dokonywanie czynności.

W razie wątpliwości zapraszamy do kontaktu z naszą Kancelarią. Tel. 781 729 460, mail biuro@kancelaria-porada.pl

Zapraszamy do współpracy

Nowy okres odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę

Od 2017 roku weszły w życie nowe przepisy Kodeksu pracy. Nowe regulacje dotyczą m.in. świadectw pracy, regulaminu wynagradzania, a także terminu złożenia do sądu odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę. Nowelizacja przepisów kodeksu pracy nastąpiła na podstawie przyjętej w dniu 16 grudnia 2016 r. ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. z 2016r. poz. 2255). Nowe regulacje zaczęły obowiązywać od 1 stycznia 2017 r.  W zakresie prawa pracy wprowadzono zmiany pięciu przepisów dotyczących:

  • regulaminu wynagradzania ? zmiana sprowadza się do obowiązku ustanowienia Regulaminu Wynagradzania u przedsiębiorcy zatrudniającego powyżej 50 osób, jego fakultatywnego wprowadzenia w jednostkach nie zatrudniających 50 pracowników ? oraz ustanowienia Regulaminu Wynagradzania w jednostkach zatrudniających od 20 do 50 pracowników na żądanie zakładowej organizacji związkowej,
  • wydawania świadectw pracy ? pracodawca ma obowiązek niezwłocznego ? najpóźniej w terminie 7 dni wydania świadectwa pracy o ile nie zamierza kontynuować zatrudnienia pracownika, a jeśli zamierza go zatrudniać nadal po zakończeniu jednego stosunku pracy ? świadectwo może być wydane ? na żądanie pracownika złożone na piśmie lub w formie elektronicznej, a nadto zawarto delegację dla ministra właściwego dla spraw pracy do wydania nowego wzoru świadectwa pracy.,
  • wprowadzania regulaminu pracy – zmiany de facto tożsame ze zmianami dotyczącymi Regulaminu Wynagradzania,
  • współodpowiedzialności materialnej pracownika- zmieniono treść 125 § 1 stanowiący, że umowa o współodpowiedzialności materialnej pracowników musi być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności,
  • terminów odwołania do sądu pracy

 

Ostatnia ze wskazanych zmian dotyczy Działu XII Kodeksu Pracy – Rozpatrywanie sporów o roszczenia ze stosunku pracy. Nowe brzmienie otrzymał art. 264:

  • 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.
  • 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.
  • 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.

 

Dotychczas obowiązywały następujące terminy na wnoszenie odwołań do Sądu Pracy :

  • odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę, jak i warunków umowy o pracę wnosi się w terminie 7 dni od dnia otrzymania przez pracownika wypowiedzenia;
  • żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę;
  • żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.

Po wejściu w życie znowelizowanych przepisów – od 1 stycznia 2017 r. wszystkie te terminy ulegają wydłużeniu do 21 dni.

 

Zmiany te są korzystne dla pracownika. Jeśli na wypowiedzeniu pracodawca wpisuje 7 dniowy termin odwołania, to taki zapis jest nieprawidłowy i pracownika obowiązuje termin 21 dniowy. Termin liczy się jako 21 dni kolejnych, a więc wlicza się do niego soboty i niedziele. Dopiero gdy ostatni dzień terminu przypada na niedzielę lub dzień ustawowo wolny od pracy termin kończy się w kolejnym zwykłym dniu, np. jeśli termin kończy się 11.11, to wtedy koniec terminu nastąpi 12.11, a jeśli kończy się w niedziele, to ostatnim dniem terminu będzie poniedziałek.

 

UWAGA: Zachowanie terminu procesowego ? czyli terminu odwołania następuje albo poprzez złożenie pozwu w sądzie albo poprzez nadanie go na Poczcie Polskiej.

Skarga na czynności komornika

Skarga na czynności komornika to środek zaskarżenia służący do zaskarżenia zarówno czynności jak i zaniechań komornika sądowego. Poprzez zaniechanie należy rozumieć sytuację, w której komornik nie dokonuje jakiejś czynności, do której jest obowiązany. Ten środek nie przysługuje w stosunku do innych organów egzekucyjnych, tzn. skargi nie możemy użyć w celu zaskarżenia czynności sądu.

Skargę rozpatruje sąd rejonowy, przy którym działa komornik.

Skarga na czynności komornika ? podmiot uprawniony do złożenia. Ze skargą może wystąpić każda osoba, której prawa zostały naruszone bądź zagrożone w związku z przeprowadzonymi przez komornika czynnościami egzekucyjnymi, bądź zaniechaniem dokonania czynności. Tym samym nie ma de facto ogranicza stosowania tego środka tylko dla dłużnika i wierzyciela ale także dopuszczalne jest aby mogła z niej skorzystać osoba trzecia, której prawa zostały naruszone, jeżeli wykaże interes prawny (np. właściciel rzeczy zajętej w toku postępowania egzekucyjnego). Czynności komornika może zaskarżyć sąd, prokurator, inny organ, który żądał wszczęcia egzekucji, oraz organizacja społeczna, która wykaże interes prawny.

Forma skargi na czynności komornicze, i elementy istotne skargi. Skarga na czynności komornicze musi spełniać wszystkie wymogi formalne przewidziane dla pism procesowych. To znaczy powinna zawierać:

  • oznaczenie sądu, do którego wnosimy skargę,

  • oznaczenie komornika, do którego składamy skargę

  • oznaczenie stron postępowania wraz ze wskazaniem adresów,

  • oznaczenie rodzaju pisma,

  • wskazanie sygnatury akt komorniczych,

  • określenie zaskarżanej czynność lub zaniechania dokonania czynności,

  • wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem,

  • podpis osoby wnoszącej skargę.

Do wnoszonej skargi należy dołączyć odpowiednią ilość odpisów tzn. po jednym odpisie dla każdego uczestnika oraz odpis dla komornika oraz dla sądu.

UWAGA: Skargę składa się za pośrednictwem komornika.

Koszty wniesienia skargi na czynności komornika. Wniesienie skargi do sądu wiąże się z poniesieniem kosztów w wysokości 100 zł, jednakże można wnioskować o zwolnienie z tej opłaty na zasadach ogólnych. Wraz z wnoszoną skargą strona może również złożyć wniosek o zawieszenie toczącego się postępowania egzekucyjnego (w części bądź w całości). Jednocześnie podkreślić należy, iż rozpatrzenie przez Sąd skargi na czynności komornika nie generuje innych opłat dla składającego skargę.

Termin wniesienia skargi na czynności komornika.Skarga na czynności komornika powinna być wniesiona do sądu w terminie 7 dniu liczonym od dnia:

  • dokonania danej czynności przez komornika, jeżeli strona powzięła informację o dokonanej czynności,

  • zawiadomienia osoby, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone lub zagrożone,

  • od momentu, w którym strona dowiedziała się o danej czynności

  • w przypadku zaniechania dokonania czynności przez komornika ? termin liczy się od dnia, w którym czynność powinna być dokonana.

Termin do wniesienia skargi może być przywrócony przez sąd, jeżeli skarżący nie dotrzymał go bez swojej winy. Skarga wniesiona po terminie lub taka, gdzie skarżący nie uzupełnił jej braków formalnych podlega odrzuceniu. Jednakże skarga taka może mieć pewien wpływ na egzekucję, gdyż powinna spowodować sprawdzenie przez sąd prawidłowości czynności w sprawie, nawet tych, które nie były przedmiotem odrzuconej skargi.

Należy także pamiętać, iż w przypadku bezczynności ze strony organu egzekucyjnego, nie możemy złożyć skargi na czynność komornika. Istotne jest, aby mieć na uwadze, iż sama bezczynność nie jest równoznaczna z zaniechaniem działania, toteż nie możemy wystąpić z tym środkiem przeciwko komornikowi. W przypadku kwalifikowanej bezczynności przysługuje nam skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, która stanowi zupełnie odmienny środek.

UWAGA: Skarga na czynności komornika nie służy zaskarżaniu istnienia lub nieistnienia obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Merytoryczną zasadność tytułu wykonawczego można kwestionować tylko w drodze powództwa przeciwegzekucyjnego (na przykład, jeżeli pomimo dobrowolnej spłaty zadłużenia przez dłużnika wierzyciel wszczyna egzekucję to dłużnik nie powinien jej zwalczać w drodze skargi na czynności komornika).

Dłuższy okres na odwołanie się od wypowiedzenia umowy o pracę

W związku z projektem ustawy o zmianie Kodeksu Pracy, który zakłada wydłużenie terminu na odwołanie się od wypowiedzenia umowy o pracę, nasza Kancelaria w dniu 16.03.2016 r. przesłała do Kancelarii Sejmu RP następujące stanowisko.

 

„W związku z propozycją zmiany terminu na złożenie przez pracownika odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę z 7 dni na 14 dni, oświadczamy, że naszym zdaniem poprawa ustawy w tym zakresie jest zasadna.

Obowiązujący dotychczas termin 7-dniowy, w trudniejszych sprawach nie pozwalał na rzetelne przygotowanie powództwa. Odwołanie do sądu pracy od wypowiedzenia jest tak samo sformalizowane jak zwykłe powództwo. Wymaga zatem starannego przygotowania merytorycznego i dowodowego. Dlatego termin 7 dniowy niejednokrotnie powoduje, że pracownik nie ma możliwości przygotować powództwa ani skorzystać w tym zakresie z fachowej pomocy prawnej.

Mając na uwadze powyższe, wyrażamy pozytywną opinię odnośnie tego projektu.”

Ochrona przedemerytalna a wcześniejsza emerytura

Ochrona przedemerytalna co do zasady dotyczy osób, którym brakuje mniej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego. Jeśli wiek emerytalny wynosi mniej niż 67 lat, np. 65 lat i 3 miesiące, to okres ochronny rozpoczyna się w wieku 61 lat i 3 miesięcy. Te zasady generalnie nie budzą wątpliwości.

UWAGA: Ochrona przedemerytalna nie chroni przed zwolnieniem dyscyplinarnym (por. art. 52 k.p.).

W przypadku emerytur wcześniejszych trudno znaleźć w kodeksie pracy bezpośrednią odpowiedź na pytanie, czy możliwość skorzystania z takiej emerytury powoduje, że okres ochronny rozpoczyna się wcześniej.W tym zakresie należy odnieść się o orzecznictwa sądów, które wypracowały linię orzeczniczą dotyczącą wcześniejszych emerytur.

Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu do emerytury pomostowej brakuje nie więcej niż 4 lata (I PK 145/12 – wyrok SN – Izba Pracy z dnia 06-12-2012).

Zdaniem Sądu przewidziany w art. 39 KP zakaz wypowiadania umowy o pracę dotyczy także pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, jeżeli dalszy okres zatrudnienia umożliwi im uzyskanie prawa do wcześniejszej emerytury. Dla pracowników takich niższy od powszechnego wiek emerytalny jest więc normalnym ustawowym wiekiem emerytalnym (III APa 17/12 – wyrok SA Gdańsk z dnia 11-10-2012).

Przez wiek emerytalny, o którym mowa w art. 39 KP, należy rozumieć wiek określony w przepisach emerytalnych zezwalający na uzyskanie uprawnień w normalnym trybie, z uwzględnieniem, iż niższy od powszechnego wiek emerytalny pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, górników, czy pracowników kolejowych jest dla nich normalnym ustawowym wiekiem emerytalnym, a to z kolei sprawia, że tacy pracownicy w okresie 4 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego właściwego dla tych kategorii zatrudnienia korzystają ze szczególnej ochrony prawnej przewidzianej w art. 39 KP. (I PK 119/11 – postanowienie SN – Izba Pracy z dnia 26-01-2012).

Ochrona przysługuje pracownikowi tylko raz. Zdaniem Sądu Najwyższego nie można uznać, że pracownik po zakończeniu okresu ochronnego z art. 39 KP wskutek spełnienia przesłanek do emerytury w obniżonym wieku, wchodzi w kolejny okres ochronny wynikający z oczekiwanego nabycia prawa do emerytury w normalnym wieku emerytalnym. Jak łatwo zauważyć prowadziłoby to do wydłużenia okresu ochronnego ponad 4 lata (niezgodnie z art. 39 KP). Każdy pracownik tylko jeden raz w karierze zawodowej (w życiu) osiąga przewidziany w tym przepisie wiek emerytalny uzasadniający ochronę „przedemerytalną”. (II PK 353/12 – postanowienie SN – Izba Pracy z dnia 04-04-2013).

Jeśli pracodawca wypowie umowę w okresie ochronnym, pracownikowi przysługuje 7 dniowy termin (liczony od dnia otrzymania wypowiedzenia) na odwołanie do sądu pracy.

W takiej sytuacji pracownik musi wykazać, że obowiązuje go okres ochronny, po upływie którego nabędzie uprawnienia emerytalne.

Od października 2016 roku obowiązują nowe wyższe stawki zastępstwa procesowego.

Poniżej publikujemy nowe stawki zastępstwa procesowego w sprawach cywilnych – aktualne od października 2016 roku.

Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:

1) do 500 zł ? 90 zł;
2) powyżej 500 zł do 1500 zł ? 270 zł;
3) powyżej 1500 zł do 5000 zł ? 900 zł;
4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł ? 1800 zł;
5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł ? 3600 zł;
6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł ? 5400 zł;
7) powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł ? 10 800 zł;
8) powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł ? 15 000 zł;
9) powyżej 5 000 000 zł ? 25 000 zł.

Stawki minimalne wynoszą w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego o:
1) rozwód ? 720 zł, a jeżeli postępowanie jest połączone z orzekaniem przez sąd o winie rozkładu pożycia ? 1080 zł;
2) unieważnienie małżeństwa, stwierdzenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa ? 720 zł;
3) przysposobienie ? 360 zł;
4) pozbawienie, ograniczenie, zawieszenie lub przywrócenie władzy rodzicielskiej oraz odebranie dziecka ? 240 zł;
5) ustalenie ojcostwa, zaprzeczenie ojcostwa, ustalenie bezskuteczności uznania dziecka oraz rozwiązanie przysposobienia ? 480 zł;
6) rozstrzygnięcie w istotnych sprawach rodziny lub co do zarządu majątkiem wspólnym ? 480 zł;
7) ustanowienie rozdzielności majątkowej między małżonkami ? 720 zł;
8) podział majątku wspólnego między małżonkami ? stawkę obliczoną na podstawie § 2 od wartości udziału, a w przypadku zgodnego wniosku małżonków ? 50% tej stawki;
9) alimenty, nakazanie wypłacenia wynagrodzenia za pracę do rąk drugiego małżonka ? 120 zł.
Stawki minimalne wynoszą za prowadzenie spraw z zakresu własności, innych praw rzeczowych i prawa
o księgach wieczystych:
1) o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości ? 50% stawki obliczonej na podstawie § 2;
2) o rozgraniczenie ? 720 zł;
3) dotyczących służebności ? 480 zł;
4) o naruszenie posiadania ? 320 zł;
5) o wpis w księdze wieczystej lub złożenie dokumentu do zbioru dokumentów ? 240 zł;
6) o zniesienie współwłasności ? stawkę obliczoną na podstawie § 2 od wartości udziału współwłaściciela zastępowanego
przez radcę prawnego, a w przypadku zgodnego wniosku uczestników ? 50% tej stawki;
7) związanych z korzystaniem z rzeczy wspólnej lub z zarządem rzeczą wspólną ? 480 zł;
8) o usunięcie niezgodności między treścią wpisu w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym ? 50% stawki obliczonej na podstawie § 2 od wartości prawa dotkniętego niezgodnością.

Stawki minimalne wynoszą za prowadzenie spraw z zakresu prawa spadkowego o:
1) zabezpieczenie spadku, dokonanie spisu inwentarza, odrzucenie spadku, ogłoszenie testamentu i nakazanie jego złożenia, zarządu spadku nieobjętego i wyjawienie przedmiotów spadkowych ? 120 zł;
2) stwierdzenie nabycia spadku ? 120 zł, a jeżeli przedmiotem postępowania jest również ważność testamentu ? 720 zł;
3) dział spadku ? stawkę obliczoną na podstawie § 2 od wartości udziału spadkowego uczestnika zastępowanego przez radcę prawnego, a w razie działu na zgodny wniosek uczestników postępowania ? 50% tej stawki.

Stawki minimalne wynoszą za prowadzenie spraw o:
1) opróżnienie lokalu mieszkalnego ? 240 zł;
2) wydanie nieruchomości rolnej ? 720 zł;
3) wydanie innej nieruchomości i opróżnienie lokalu użytkowego ? stawkę obliczoną na podstawie § 2 od wartości sześciomiesięcznego czynszu.

Stawki minimalne wynoszą w sprawach:
1) o uchylenie uchwały organu spółdzielni ? 360 zł;
2) o ochronę dóbr osobistych i ochronę praw autorskich ? 720 zł;
3) z zakresu postępowania nieprocesowego w sprawie niewymienionej odrębnie ? 240 zł;
4) o uchylenie wyroku sądu polubownego ? 2400 zł;
5) z zakresu postępowania restrukturyzacyjnego lub upadłościowego ? 3600 zł;
6) o uznanie orzeczenia sądu zagranicznego ? 480 zł;
7) egzekucyjnych przy egzekucji z nieruchomości ? 50% stawki obliczonej na podstawie § 2, a przy egzekucji innego rodzaju ? 25% tej stawki;
8) ze skargi na czynności komornika ? 80 zł;
9) o wyjawienie majątku ? 120 zł;
10) rejestracji spółki ? 2400 zł, a w przypadku rejestracji spółki, której umowa została zawarta przy wykorzystaniu wzorca
umowy udostępnionego w systemie teleinformatycznym ? 1200 zł;
11) rejestracji spółdzielni ? 2400 zł;
12) innych rejestracji ? 1200 zł;
13) zmiany w rejestrze ? 720 zł, a w przypadku zmiany w rejestrze przy wykorzystaniu wzorca uchwały udostępnionego w systemie teleinformatycznym ? 360 zł;
14) o zaopatrzenie tytułu egzekucyjnego w klauzulę wykonalności ? 120 zł;
15) o zwolnienie spod zajęcia rzeczy i praw zabezpieczonych w postępowaniu karnym u osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przeciwko mieniu ? 120 zł;
16) o zwrot korzyści uzyskanych kosztem Skarbu Państwa ? 120 zł;
17) o ustalenie autorstwa projektu wynalazczego ? 960 zł;
18) o ustalenie prawa do patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji ? 1200 zł;
19) o naruszenie patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji ? 1680 zł;
20) o stwierdzenie prawa korzystania z wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego albo prawa używania znaku towarowego lub oznaczenia geograficznego bądź utraty prawa używania oznaczenia geograficznego ? 1440 zł;
21) o przeniesienie patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji ? 1680 zł;
22) o uchylenie uchwały wspólników bądź akcjonariuszy i o stwierdzenie nieważności uchwały wspólników bądź akcjonariuszy ? 1080 zł;
23) o wyłączenie wspólnika ? 1080 zł;
24) o rozwiązanie spółki kapitałowej ? 1080 zł;
25) o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu prowadzonym w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej ? 300 zł;
26) o odszkodowanie lub o zadośćuczynienie związane z warunkami wykonywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania ? 240 zł;
27) o ubezwłasnowolnienie ? 480 zł;
28) o uznanie za zmarłego lub stwierdzenie zgonu oraz rozstrzygnięcie co do aktów stanu cywilnego ? 360 zł.

Stawki minimalne wynoszą w sprawach z zakresu prawa pracy o:
1) nawiązanie umowy o pracę, uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, przywrócenie do pracy lub ustalenie sposobu ustania stosunku pracy ? 180 zł;
2) wynagrodzenie za pracę lub odszkodowanie inne niż wymienione w pkt 4 ? 75% stawki obliczonej na podstawie § 2 od wartości wynagrodzenia lub odszkodowania będącego przedmiotem sprawy;
3) inne roszczenia niemajątkowe ? 120 zł;
4) ustalenie wypadku przy pracy, jeżeli nie jest połączone z dochodzeniem odszkodowania lub renty ? 240 zł;
5) świadczenie odszkodowawcze należne z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ? 50% stawki obliczonej na podstawie § 2 od wartości odszkodowania będącego przedmiotem sprawy.

Stawki minimalne wynoszą 180 zł w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego.

Stawki minimalne wynoszą za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym:
1) przed sądem okręgowym ? 50% stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny ? 75% stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł;
2) przed sądem apelacyjnym ? 75% stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny ? 100% stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Stawki minimalne wynoszą za prowadzenie spraw w postępowaniu zażaleniowym:
1) przed sądem okręgowym ? 25% stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny ? 50% stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł;
2) przed sądem apelacyjnym lub przed Sądem Najwyższym ? 50% stawki minimalnej, a jeżeli w poprzedniej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny ? 75% stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

 

Jestem ofiarą przestępstwa – co mam robić?

Każdy z nas może paść ofiara przestępstwa albo byc jego świadkiem. Warto znać swoje prawa, a także obowiązki procesowe. Zgłoszenie przestępstwa rozpoczyna tak zwany proces karny, który uregulowany jest w kodeksie postępowania karnego. Proces karny ma swoje zasady, których przestrzeganie jest bardzo ważne, jeśli chcemy doprowadzić do pozytywnego zakończenia sprawy.

Ten artykuł jest przeznaczony przede wszystkim dla osób, które zostały pokrzywdzone przestępstwem. Z treści publikacji dowiesz się, jakie masz prawa i jak należy postępować, aby ukarać winnych popełnienia przestępstwa.

   Przede wszystkim pamiętaj o dowodach. Zanim gdziekolwiek zgłosisz zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, przygotuj materiał dowodowy – oczywiście taki, jaki jest możliwy do przygotowania. Niektóre dowody są możliwe do przeprowadzenia tylko przez policję lub prokuraturę.

   Przestępstwo może polegać na dokonaniu różnych czynności. Przestępstwem może być pobicie, oszustwo, kradzież, podrobienie podpisu itp. Przestępstwa mogą być także związane z innymi dziedzinami prawa, na przykład przestępstwa skarbowe.

   Przestępstwo możesz zgłosić na policji lub w prokuraturze. Zgłoszenie może być pisemne lub ustne. Generalnie radzimy, aby ustnie zgłaszać przestępstwa, w których nie ma dokumentacji. Z kolei w przypadkach, gdzie musisz powołać się na dokumenty, najlepiej jest zgłosić przestępstwo pisemnie i załączyć dokumentację. Niezależnie od tego, w jaki sposób zgłosisz popełnienie przestępstwa, zawsze zostaniesz wezwany na policję lub prokuraturę w celu przesłuchania.
Przestępstwa związne ze szkodami na ciele najlepiej jest zgłaszać osobiście tak szybko jak to jest możliwe po ich dokonaniu, ponieważ wtedy jest największa szansa na zebranie materiału dowodowego. Im później takie przestępstwo zostanie zgłoszone, tym trudniej będzie ustalić między innymi zakres obrażeń ciała.

UWAGA: Jeśli zdecydujesz się zgłosić przestępstwo na Policję i na komisariacie uzyskać informację, że zgłoszenie nie zostanie przyjęte – zgłoś przestępstwo pisemnie na adres prokuratury lub Policji.

    Zresztą, im szybciej złożysz zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, tym lepiej dla Ciebie, ponieważ z biegiem czasu świadkowie zapominają o tym, co się wydarzyło – uciekają im szczegóły. Może się okazać, że po jakimś czasie nikt nie będzie pamiętał dokładnie sytuacji związanej ze zgłaszanym przez Ciebie przestępstwem.

Postępowanie związane z przestępstwem dzieli się na dwie fazy:

1. postępowanie przygotowawcze (śledztwo lub dochodzenie), które są prowadzone przez prokuratora lub policję,
2. postępowanie sądowe, jeśli dojdzie do wniesienia aktu oskarżenia.

Postępowanie przygotowawcze może być zakończone w dwojaki sposób:
1. może zostać umorzone
2. może zakończyć się wniesieniem aktu oskarżenia.

Jeśli postępowanie zostanie umorzone, masz prawo złożyć zażalenie na postanowienie prokuratora do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Sąd może:
1. uwzględnić twoje zażalenie,
2. nieuwzględnić twojego zażalenia.

Jeśli sąd nie uwzględni twojego zażalenia, wtedy postępowanie jest zakończone.

Jeżeli sąd uwzględni twoje zażalenie, prokuratura będzie musiała ponownie zająć się sprawą. W takim przypadku prokuratura może:
1. wnieść akt oskarżenia przeciwko osobie, która jej zdaniem popełniła przestępstwo,
2. umorzyć postępowanie.

   Jeżeli prokuratura umorzy postępowanie, a wcześniej sąd nakazał jej prowadzenie postępowania na skutek twojego pierwszego zażalenia, masz prawo złożyć tak zwany subsydiarny akt oskarżenia (o możliwości złożenia takiego aktu oskarżenia zostanie opracowany kolejny artykuł).

   Jeśli prokuratura wniesie akt oskarżenia, nie stajesz się z automatu stroną w postępowaniu przed sądem.

UWAGA: Stroną po wniesieniu aktu oskarżenia (zwaną w procesie „oskarżyciel posiłkowy”), która może składać wnioski dowodowe, staniesz się tylko wtedy, gdy do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożysz oświadczenie, że będziesz działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

Jeśli tego nie zrobisz, nie będziesz stroną w procesie karnym przed sądem. Wyjątek: pokrzywdzony ma prawo złożyć apelację od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie.

   Gdy staniesz się stroną, masz prawo dochodzić w procesie karnym roszczeń cywilnych związanych ze szkodą, jakiej doznałeś na skutek przestępstwa. W tym celu możesz aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej wytoczyć przeciw oskarżonemu powództwo cywilne.

Zmiany przepisów w Nowym Roku

Uwaga uwaga!!!

Niebawem rozpocznie się 2016 rok.  Nowy Rok przyniesie nam zmiany w przepisach. O to najważniejsze z nich:

  • zmiany w urlopach rodzicielskich (możliwość łączenia urlopu rodzicielskiego z pracą)
  • zmiany w opłacaniu składek na umowy zlecenia  (koniecznie proszę kontaktować się w tej sprawie z ZUSem)
  • zmiany w umowach na czas określony
  • zmiany w doręczaniu korespondencji z Sądu  – znowu doręczać będzie Poczta Polska S.A.

Na dzień dzisiejszy nie mamy żadnych innych ciekawych zmian. Ze zmian zapowiadanych:

  • jednorazowy dodatek dla niektórych emerytów (w tym pobierających emerytury pomostowe)
  • obniżenie wieku emerytalnego.

Zmiany w umowach o pracę – przepisy przejściowe

Nowe przepisy dotyczące umów na czas określony wejdą w życie 22.02.2016 roku. W tym czasie będą też obowiązywały umowy zawarte przed nowelizacją. Powstaje zatem pytanie, jak traktować umowy zawierane przed nowelizacją lub obowiązujące w dacie nowelizacji ??

Do umów o pracę na czas określony, trwających w dniu wejścia w życie nowelizacji, które przed tym dniem zostały wypowiedziane, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zatem, jeśli pracodawca lub pracownik wypowie umowę na czas określony przed 22.02.2016 r. to stosuje się do niej dotychczasowe przepisy (np. o długości okresu wypowiedzenia).

Do umów o pracę na czas określony zawartych na okres do 6 miesięcy albo zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, w których nie przewidziano możliwości ich rozwiązania z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, trwających w dniu wejścia w życie ustawy (w dacie 22.02.2016 r.), w zakresie dopuszczalności ich wypowiedzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. To bardzo rzadkie przypadki, ale należy o nich wspomnieć, skoro ustawodawca wprowadził taką regulację.

Przy wypowiadaniu umów o pracę na czas określony zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, w których przewidziano możliwość ich rozwiązania z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, trwających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się nowe okresy wypowiedzenia (czyli 2 tygodnie, miesiąc lub 3 miesiące, w zależności od długości trwania umowy o pracę).

Do umów o pracę na czas określony, trwających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, przy sumowaniu okresów, po których umowę uznaje się za zawartą na czas nieokreślony (czyli 33 miesiące) stosuje się nowe przepisy, jednakże do okresu zatrudnienia (od których zależy np. długość okresu wypowiedzenia), wlicza się okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony przypadający od dnia wejścia w życie ustawy, a trwająca w tym dniu umowa o pracę na czas określony jest uważana za pierwszą umowę w rozumieniu nowych przepisów.

Oznacza to, że jeśli umowa o pracę na czas określony będzie trwała w dniu 22.02.2016 roku, to stosuje się do niej nowe przepisy w zakresie liczenia okresu, po którym umowa będzie uważana za zawartą na czas nieokreślony.

Małgorzata Karolczyk-Pundyk

Zmiana w prawie spadkowym

W dniu 18.10.2015 roku weszła w życie nowe zasady spadkobrania. Nowelizacja jest bardzo korzystna dla spadkobierców, ponieważ nie będą oni już narażeni na negatywne skutki bierności w razie zgonu spadkobiercy.

Bardzo często zdarza się tak, że rodzina nie przeprowadza postępowania spadkowego sądząc, że zmały, nie pozostawił po sobie żądnego spadku. Po kilku miesiącach lub latach mogło się okazać, że zmarły posiadał długi, którymi obciążona zostaje rodzina zmarłego.

Na skutek nowelizacji zostanie zmieniona zasada dotycząca przyjęcia spadku w razie milczenia spadkobierców. Ustawodawca wyeliminował bowiem z prawa spadkowego fikcję prawną prostego przyjęcia spadku, jeśli w wyznaczonym terminie nie zostanie złożone oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Proste przyjęcie spadku oznacza, że jeśli spadkobierca spadku nie odrzuci, to przyjmuje wszystkie aktywa i długi, za które będzie musiał odpowiadać swoim majątkiem. W świetle nowelizacji, jeśli spadkobierca nie odrzuci spadku w terminie 6 miesięcy od śmierci spadkodawcy lub dowiedzeniu się o tytule swojego powołania do spadku), to odziedziczy spadek z dobrodziejstwem inwentarza.

W takim przypadku odpowiedzialność spadkobiercy za długi spadkowe zostanie ograniczona jedynie do wartości stanu czynnego spadku (aktywów). Obecnie ustawodawca przewiduje dziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarza, jeśli spadkobierca nie złoży stosownego oświadczenia tylko w przypadku pewnych kategorii osób (w szczególności małoletnich, ubezwłasnowolnionych oraz osób prawnych). Dlatego nowelizacja jest korzystna i wprowadza ochronę spadkobierców przed ponoszeniem pełnej odpowiedzialności za długi spadkowe.

UWAGA: Nowe zasady mają zastosowanie, gdy śmierć spadkodawcy nastąpiła po 18.10.2015 r.